Türkiye ve Ermenistan sivil boyuta da yansıyan çok ciddi diplomatik sorunlar yaşayan 2 ülke. Yıllardır ülkemizi ''Siz soykırımcısınız, siz katilsiniz'' diye yaftalamaya çalışmakta ancak bu iddiaları kanıtlayamayarak işi yokuşa sürmekten de başka bir şey yapamamaktalar. Bugün dünyada Türkiye'yi soykırımcı zanneden insanların sayısı azımsanmayacak derecede.

Bugünlerde yine bir Ermeni kriziyle başbaşayız. Bu sefer başlangıç noktası futbol. Türkiye ve Ermenistan arasında bir milli maç yapılacak. Bu maç Erivan'da oynanacak. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'de bu maçı izlemeye gidebileceğini belirtir birkaç demeç vermişti ve tartışmalar başladı.

Gidilmeli diyenler, gidilmemeli diyenler hep bir ağızdan başlayınca Gül'de karar vermekte zorlandı. Zaman istedi. Durdu, düşündü, sağa sola sordu, birilerinin dolduruşlarını dinledi ve sonunda kararını verdi. Ermenistan'a yolculuk var. Resmi bir açıklama gelmedi henüz ama gidiş kesin gibi.

***

Sene 1993. Bugünkü Cumhurbaşkanı o dönem laiklik karşıtı eylemlerin odağı olduğu saptandığı için daha sonraları kapatılacak olan Refah Partisi'nde. Demirel hükümeti'nin Ermeni politikaları beğenilmiyor ve bu konuda bir gensoru söz konusu. Gül söz alıyor ve bugünkü haliyle tam tersi yönde bir şeyler söylüyor. Kısaca Ermenistan ve Türkiye'nin iki düşman olduğunu vurgulamış ve dönemin Ermenistan Cumhurbaşkanı Levon Ter Petrosyon'un Turgut Özal'ın cenazesine katılmasını şiddetle eleştiriyor. Bugüne geldiğimizdeyse tam tersi bir yönde.

Bu satırlardan sonra şöyle düşünebiliriz: ''İnsanlar değişemez mi?''

Değişirler.. Değişmelidirler..

Ancak bu değişim lafta olmaz. Yani bugün Gül, sorunları çözmek için bir adım atmak istiyorsa bunun için sağlam delillere ihtiyaç var. Bakalım, Türk - Ermeni ilişkilerinde çözüm adına birşeyler görüyor muyuz? Hadi, daha genel düşünelim. 15 senede hem Türkiye adına hem Azerbaycan adına neler değişti?

O halde bu gidiş, beyhude bir gidiştir.

***

Gül'ün Erivan'a gidişi ve beklendiği gibi Ermenistan Cumhurbaşkanı Serj Sarkisyan'la görüşmesi ilk başta geçmişin bir kenara itilmesi ve çözüm adına atılmış bir adım olarak görülebilir. Hatta bu ezber bozan tutum diğer tüm ezber bozan adımlara benzetilerek eleştirilebilir ama üzülmesinler. Belli bir kesim yine onlardan yana olacak ve ''Siz doğru yoldasınız, devam edin'' diyerek yine hem kendilerine hem de Türkiye'ye zarar verecektir. Gerçekten bu ülkeler arası barış adına atılmış bir adım mıdır? Bir düşünelim...

Düşünün ki bu ziyaret çözüm adına. Bayram değil seyran değil tası tarağı toplayıp Erivan'a gidiyor Reis-i Cumhur. Tek başına oturup bir şeyler yapacak değil ya. Karşı taraftan da adım gelmeli. Bu gelmeyince biz neden adım atıyoruz diye soruyoruz ister istemez.

Bu iş 1971'de ABD - Çin arasında masa tenisi maçları sebebiyle ülkelerin liderlerinin ziyaretlerini beraberinde getirmesi ve ilişkilerin gelişmesiyla biten ve kısaca ''Pin pon diplomasisi'' olarak adlandırılan ilişkilere benzetilmemeli. ABD - Çin ilişkileriyle bizim aramızda çok fark var.

***

Dahası Ermenilerin bu ziyareti nasıl algılayacağı da bilinmiyor. Belki iyi niyetle gidiliyor ancak bu iyi niyetin karşılık bulup bulamayacağı bir muamma. ''Sonunda dize geldiler'' diye algılayıp bizi küçük düşüren açıklamalar da yapılabilir, evdeki hesap çarşıya uymayabilir.

Biz de barış isteriz ama Polyanna olmamak gerekir. Türkiye dış politikada ne kadar basiretsiz olduğunu Kafkas'larda, Rusya - Gürcistan savaşında gösterdi. Şimdi yine riskli bir adım atılıyor. Bu adımın sonuçlarını hep beraber göreceğiz..

İyi yolculuklar...

Özgün Kaplama

Haberinyeri.net Medya Sorumlusu